"Tozlu bir pencere camından bakar gibi, kaybolup giden o yılları hatırlıyor. Geçmiş, görebildiği ama dokunamadığı bir şey. Ve gördüğü her şey bulanık ve belirsiz..."

Fotoğraflar...




Bayan Naciye, "Fotoğrafları sevmem" demişti. "İnsanın hayalini sınırlar; hep kendilerini düşünmeye zorlarlar bizi."

Kadının sınırlamak istemediği hayallerini merak etmişti. Belki de insanlar kendi kendilerini düşünmek, hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalamadıklarından anlayışsız oluyorlardı... (Yusuf Atılgan. Aylak Adam)