"Tozlu bir pencere camından bakar gibi, kaybolup giden o yılları hatırlıyor. Geçmiş, görebildiği ama dokunamadığı bir şey. Ve gördüğü her şey bulanık ve belirsiz..."

Geride Kalan..



Gel konuk ol yüreğime demiştim
Geldim
İçli şarkılar söyledin kulağıma
Gül mü dedin, fidan mı?
Ne zamandır uğramamıştım buralara
Ne çok şey değişmiş sesinin renginden başka

Dur, teleşlanma hemen
Daha çok var yirmi dört otobüsüne
Çocuklar da uyumamıştır belki
Hani çok şey anlatacaktın?
Bir kırık ezgi olmasın
Dudağında tekrarlayıp durduğun

Geldim işte, hadi anlat bana
Ne olur, susma öyle
Kirpiklerin de bulutlanıyor
Zamanın ardından çığlık çığlığa koşsak da
Gene de birşeyler kalıyor gerilerde
Dinle
Akrepler de ağlıyor, duyuyor musun?

(Mustafa Suphi)